قیاس مع الفارق

وقتی منتقدین خود را با منتقدین فروغ فرخزاد مقایسه و برابر می دانید ، در وهم هم شانه گی فروغ اید . گویی پشه خود را تنها به جهت توان پرواز با عقاب برابر بداند . تراوشات ذهنی انسانها از زبان و قلم و عمل آنان مجال بروز می یابد . وقتی شاعرکی از بام تا شام از آغوش بسراید و دردش تنها درد بی آغوشی باشد و فحوای کلامش تداعی تصویر همبستری ها و بی بستری هایش باشد ،به مخاطب خود می نمایاند که در ذهن علیل و رو ح مریضش چه می گذرد . پشه هم پرواز می کند اما اوجی و فرازی ندارد . شعر این قبیل شاعرکان همان اندازه اوج میگیرد که پشه ای در پرواز توان فراز یابد . شاعری اگر قصد پرواز دارد باید از فضای بسترش کمی فرا تر رود و دور دستها را چونان عقاب ببیند .همان گونه که فروغ به میان جزامیان شتافت و اثری خلق کرد که نه خود بلکه فروغ را ماندگار کرد . و گرنه همگان دادنند که فرخ زادها خانواده ی بودند با استعداد ها ی بی نظیر اما در گیر بیماری های روحی بسیار . اینکه صرفا چون فروغ در فلان شعر و بهمان شعر خود را بی پروا سروده پس خزعبلات ما نیز با اشعار او برابر است و منتقدین ما دل آلوده و نوادگان همان منتقدین کوربین فروغ اند قیاس مع الفارق است . نه شما پشه شاعرکان فروغید نه منتقدین قرن بیست و یکمی شما با منتقدین فروغ برابرند . ای کاش کمی از سطح مرداب ذهنتان اوج می گرفتید .منتقدین شما وقتی سه روز بعد از حمله ی داعش به صفحات اجتماعی شما سرکی میزنند و جز تصاویر کلامی از درد آغوش و بستر اثری نمی بینند ، وقتی حتی در کارنامه ی شمایان غزل و قصیده و رباعی که نه ،حتی یک دوبیتی از حوادث تلخ و دردناک جامعه نمیبینند . از پلاسکو و جوانان فداکاری که در آتش سوختند و شما پشه شاعرکان توان سرایش تنها یک دوبیتی را در رسای آنان نداشتید ، اما از سوختن درآتش آغوش این و آن از غزل و قصیده سرشارید،پس به چه جسارتی به منتقدین خود توهین می کنید ؟ گرچه از آن اذهان علیل و معلول که جز جسم و تن و لذائذ آن نگاهی فراتر به پیرامونشان ندارند این چنین توهینی دور از انتظار نیست .